راهنمای جامع نحوه اتصال لوله پلی اتیلن با روش‌های مختلف

روش اتصال دو لوله پلی اتیلن اگر به شکل صحیح انجام شود، تا حد زیادی به ایمنی سیستم لوله‌کشی کمک می‌کند. البته عکس این موضوع نیز صدق می‌کند. اگر نحوه اتصال لوله سفید بدون اتو به شکل ناصحیح اجرا شود، به‌طور تدریجی نشتی‌ها و آسیب‌های زیادی در شبکه لوله شکل خواهد گرفت. این نشتی‌ها منجر به ضایعات آب، خرابی تأسیسات و حتی آسیب‌های فاجعه‌بار زیست‌محیطی خواهند شد. بنابراین شما با اطلاع از نحوه اتصال لوله پلی اتیلن به لوله سفید به شکل صحیح، می‌توانید از عملکرد صحیح شبکه لوله اطمینان حاصل کنید و خطرات ناشی از نشتی را کاهش دهید.

لوله‌ها و اتصالات پلی ‌اتیلنی را می‌توان با دو فرایند اصلی «جوشکاری گرمایی»(نحوه اتصال لوله های پلی اتیلن با اتو) و «اتصال‌دهی مکانیکی» به هم متصل نمود. هر یک از این دو فرایند، به انواع و اقسام متعددی تقسیم می‌شوند که هر پیمانکار یا کارفرما، با توجه به الزامات کاربردی پروژه باید یکی از این روش‌ها را انتخاب نماید. ما در این مقاله به مهم‌ترین و متداول‌ترین شیوه‌های اتصال لوله پلی‌اتیلن خواهیم پرداخت و سعی می‌کنیم هر فرایند را به طور کامل توضیح دهیم.

برای  آگاهی از نحوه نصب لوله پلی اتیلن شرایط و توصیه های مهم آن مقالات سایت آبانگاه صنعت باران را مطالعه نمائید.

بخش اول: روش اتصال لوله پلی اتیلن با جوشکاری گرمایی

روش اتصال دو لوله پلی اتیلن با جوشکاری گرمایی اصول مشخصی دارد. در ابتدا سطوح تا دمای مشخص حرارت داده می‌شوند تا سپس فرایند هم‌جوشی آن‌ها به یکدیگر با اعمال نیروی کافی صورت گیرد. این نیرو سبب می‌شود فصل مشترکِ ذوب‌شده جریان یابد و دو طرف لوله از نظر ریزساختاری با یکدیگر مخلوط شوند. در نهایت، پس از امتزاج کامل و سردشدن نقطه اتصال، جوش لوله پلی اتیلن حاصل خواهد شد.

لازم به ذکر است پس از جوش‌خوردن لوله یا اتصالات، باید با توجه به استانداردهای صنعتی مورد استفاده یا طبق دستورالعمل کارخانه سازنده، فصل مشترک اتصال از منظر خواص مکانیکی و فیزیکی موردانتظار بررسی شوند تا از استحکام نقطه جوش اطمینان حاصل گردد. اتصالات جوشکاری گرمایی پلی اتیلن  ( نحوه اتصال لوله های پلی اتیلن با اتو ) 4 نوع اصلی دارد: جوش لب به لب، جوش زینی، جوش سوکتی و الکتروفیوژن. در ادامه به بررسی هر یک از این موارد خواهیم پرداخت.

بیشتر بخوانید: آشنایی با استاندارد لوله های پلی اتیلن + ملی و بین المللی

1-جوش لب به لب

به جرئت می‌توان گفت مشهورترین و پرکاربردترین فرایند اتصال جوشی پلی اتیلن، جوش لب به لب است. جوش لب به لب این قابلیت را دارد که اتصالی دائم، ارزان، پربازده و مستحکم ایجاد کند. البته این را در نظر داشته باشید که جوش لب به لب باکیفیت، صرفاً توسط اپراتورهای آموزش‌دیده و باتجربه حاصل خواهد شد و باید از دستگاه‌های استاندارد نیز در این فرایند استفاده شود. گفتنی است دستگاه جوش لب به لب باید قابلیت هم‌راستا نمودن دوسر لوله‌ها و نگه‌داشتن آن‌ها روبه‌روی هم را داشته باشد. توازن لوله‌ها به صورت موازی و عمود بر خط مرکزی لوله، باعث می‌شود اتصال لب ‌به ‌لبِ بسیار مستحکمی حاصل شود. نحوه اتصال لوله های پلی اتیلن با جوش لب به لب در 6 مرحله اصلی انجام می‌گیرد:

• تمیزکاری دو سر لوله‌ و قراردادن آن در گیره مخصوص
• هم‌راستا نمودن دو سر لوله
• قرار دادن دو سر لوله روبروی هم به شکلی که سطوحی تمیز و عاری از هرگونه مواد خارجی در برابر هم قرار گیرد
• ذوب دو سر لوله
• اعمال نیروی جوش ذکر شده در استاندارد و الزامات صنعتی برای شکل‌گیری به اتصال
• تحت فشار نگه‌داشتن دو سر لوله تا خنک شدن فصل مشترک جوش

گفتنی است که برای ایجاد اتصال در لوله‌های پلی اتیلنی بعضاً از ابزارهایی تحت عنوان «اتو لوله پلی‌اتیلن» نیز استفاده می‌شود. اگر به دنبال نحوه اتصال لوله های پلاستیکی با اتو هستید، باید بدانید که این روش نیز تقریباً مکانیزمی این‌چنینی دارد.

همچنین جهت خرید فلنج برای اتصال لوله های پلی اتیلن با کارشناسان مجموعه آبانگاه صنعت باران تماس حاصل فرمائید.

جوش لب به لب استاندارد

2-جوش زینی

جوش زینی یک تکنیک متعارف جوشکاری است که برای اتصال‌دهی یک قطعه زینی به دیواره لوله پلی اتیلن استفاده می‌شود. در این روش، سطح خارجی لوله را با استفاده از منبع حرارت مقعر گرم می‌کنند. به طور هم‌زمان، حرارت لازم را به سطح مشترک اتصال نوع «زینی» می‌دهند که این کار با منبع حرارت محدب انجام می‌گیرد. حال وقتی هر دو سطح به درجه‌حرارتِ مطلوب جوش رسیدند، اتصال ایجاد می‌گردد. معمولاً این فرایند اتصال‌دهی با استفاده از دستگاه جوش زینی اجرا می‌شود.

استانداردهای صنعتی توصیه می‌کنند جوش زینی پلی اتیلن صرفاً با دستگاه استاندارد و اپراتور باتجربه انجام شود. اپراتور باید در هم‌راستاسازی و کنترل نیروی جوش تبحر لازم را داشته باشد. چرا که این موضوع در کیفیت جوش و عدم نشتی آن اهمیت بالایی خواهد داشت. لازم به ذکر است گزارش فنی TR-41 مؤسسه PPI و همچنین استاندارد ASTM 2620 به الزامات این روش جوشکاری پرداخته‌اند. معمولاً ترتیب اتصالات پلی اتیلن با جوش زینی طبق مراحل زیر است:

• تمیزکاری سطح لوله به منظور قرار گرفتن اتصال زینی
• نصب رابط‌های حرارت‌دهی زینی با ابعاد مناسب
• نصب دستگاه جوش زینی بر روی لوله
• آماده‌سازی سطوح لوله و اتصالات بر اساس استاندارد صنعتی و دستورالعمل‌های موجود
• هم‌راستا نمودن قطعات
• اعمال حرارت کافی به لوله و اتصال زینی
• فشار قطعات روی هم و ثابت نگه داشتن دو طرف جوش
• خنک‌سازی اتصال و برداشتن دستگاه از محل مورد نظر

جوش زینی استاندارد

3-جوش سوکتی

سومین روشی که قصد معرفی آن داریم، اتصال لوله پلی اتیلن با جوش سوکتی است. این فرایند همانند اتصالات پیچی معمولاً برای لوله‌هایی با ابعاد کوچک استفاده می‌شود. اما با این حال، از نظر استحکام و جلوگیری از نشت، کاملاً تضمین‌ شده و یکی از روش‌های محبوب جوشکاری پلی اتیلن است. در این روش اتصال نیز ابتدا سطح خارجی انتهای لوله و سطح داخلی اتصال سوکتی حرارت داده می‌شوند.

وقتی دو طرف اتصال به درجه‌‌حرارت ذکرشده در استاندارد رسیدند، انتهای لوله به درون اتصال سوکتی وارد می‌شود تا پس از خنک‌شدن فصل مشترک، اتصال نهایی حاصل شود. در مراحل بعدی، نوبت به بازرسی الگوی جوش و اطمینان از کیفیت اتصال می‌رسد. برای اجرای صحیح جوشکاری سوکتی پلی اتیلن، باید از تجهیزات مکانیکی مطلوب استفاده نمود. این تجهیزات به منظور نگه‌داشتن لوله و اتصالات در جای درست استفاده می‌شوند.

بیشتر سازندگان خطوط لوله برای اطلاع از الزامات جوش سوکتی پلی اتیلن به استاندارد ASTM F 2620 رجوع می‌کنند. به طور کلی روش بستن اتصالات لوله پلی اتیلن با جوش سوکتی در مراحل زیر انجام می‌گیرد:

• تمیزکاری مناسب سر لوله و سطح داخلی اتصال سوکتی
• گونیا کردن انتهای لوله و آماده‌سازی آن
• حرارت‌دهی دو طرف اتصال
• ورود انتهای لوله به اتصال سوکتی در حالت گداخته
• گذشت زمان تا خنک‌شدن اتصال و شکل‌گیری جوش مطلوب
• بازرسی نقطه جوش

اتصال جوش سوکتی استاندارد

4-جوشکاری الکتروفیوژن (اتصال لوله پلی اتیلن بدون اتو)

جوش الکتروفیوژن (اتصال لوله پلی اتیلن بدون اتو) یکی از مستحکم‌ترین و بی‌نقص‌ترین اتصالات ممکن را برای خطوط لوله پلی اتیلن فراهم می‌آورد که به آن اتصالات الکتروفیوژن میگویند. از این رو به طور گسترده در خطوط نفت و گاز استفاده می‌شود. در فرایند اتصال لوله پلی اتیلن بدون اتو از نوع خاصی از اتصالات استفاده می‌شود که خود دارای سیم مقاومت الکتریکی هستند. این سیم‌ها گرمای لازم برای ذوب و گداختگی فصل مشترکِ جوش را ایجاد می‌کنند. وقتی جریان الکتریسیته از دستگاه جوشکاری الکتروفیوژن به دو سر اتصال منتقل می‌گردد، مقاومت ناشی از جریان حرارت لازم برای شکل‌گیریِ اتصال را تأمین کرده و جوش موردنظر پدید می‌آید.

جعبه کنترل الکتروفیوژن

لازم به ذکر است که در فرایند جوشکاری ذوبی الکتروفیوژن، می‌توان از انواع اتصالات مانند زینی و سوکتی نیز استفاده نمود. اما از آنجایی که تکنیک الکتروفیوژن با دیگر روش‌های جوشکاری متعارف تفاوت دارد، به صورت جداگانه آن را معرفی کرده‌ایم. یکی از تفاوت‌های اصلی که می‌توان به آن اشاره کرد، همین لزوم استفاده از کوپلینگ‌های الکتروفیوژنی در دو سر اتصال است. نحوه اتصال لوله پلی اتیلن به لوله سفید با جوش الکتروفیوژن در ادامه ارائه شده:

• آماده‌سازی لوله با تراش و تمیزکاری
• علامت‌گذاری لوله
• هم‌راستا کردن و سپس مهار و نگهداری لوله و قطعه اتصالی بر اساس الزامات استاندارد یا کارخانه سازنده
• اعمال جریان برق
• خنک‌سازی محل جوش و برداشتن گیره‌های دستگاه الکتروفیوژن
• بازرسی و مستندسازی پارامترهای فرایند جوشکاری

بیشتر بخوانید: پلی اتیلن چیست ؟ این مقاله را در سایت آبانگاه صنعت باران مطالعه نمائید.

تصویر اتصال الکتروفیوژنی متداول

روش اتصال لوله پلی اتیلن با جوشکاری گرمایی به چهار روش اصلی جوش لب به لب، جوش زینی، جوش سوکتی و جوش لوله پلی اتیلن بدون دستگاه تقسیم می‌شود. اگرچه بسیاری عقیده دارند روش جوشکاری برای اتصال لوله‌های پلی اتیلنی هزینه بالاتری دارد و نسبتاً پیچیده است؛ اما به علت بالابودن ضریب اطمینان آن باید در خطوط حساس لوله پلی اتیلن استفاده ‌شود.

بخش دوم: نحوه اتصال لوله پلی اتیلن با اتصالات مکانیکی

همانند فرایندهایی که در بخش اول یعنی اتصال با جوشکاری گرمایی ( نحوه اتصال لوله های پلی اتیلن با اتو ) بررسی کردیم، اتصالات مکانیکی نیز انواع مختلفی دارند که در ادامه به معرفی آن‌ها خواهیم پرداخت. برخی خریداران و کارفرمایان در استفاده از اتصالات مکانیکی اهمال‌کاری می‌کنند یا برای آموزش اتصالات لوله پلی اتیلن با رابط‌های مکانیکی ارزشی قائل نیستند. اگر شما هم از این دسته افراد هستید، لازم است بدانید استاندارهای صنعتی به این کاربران توصیه می‌کنند حتماً اطلاعات کاملی از خصوصیات عملکردی رابط‌های مکانیکی کسب نمایند.

چرا که یادگیری روش بستن اتصالات لوله پلی اتیلن مکانیکی، نقش بسیار مهمی در عملکرد شبکه لوله‌کشی خواهد داشت. تمام اطلاعات عملکردی و کاربردی رابط، دستورالعمل‌های اتصال و محدودیت‌هایی که در زمینۀ عملکرد رابط‌ها تعیین شده، قطعاً باید توسط کارخانۀ سازنده و کارفرما مورد توجه قرار گیرند. شما مخاطبین محترم می‌توانید اطلاعات بسیار دقیقی را در استانداردهای گوناگونی مثل ASTM F1924, F1973 و AWWA C219 مطالعه نمایید. اتصالات مکانیکی پلی اتیلن به 4 دستۀ اصلی تقسیم می‌شوند.

برای اطلاع از شرایط استفاده و قیمت لوله پلی اتیلن گازی بهترین لوله برای انتقال گاز بین شهری با کارشناسان آبانگاه صنعت باران تماس بگیرید.

1-کوپلینگ‌های فشاری مکانیکی قابل استفاده برای لوله‌های سایز پایین

اولین دسته از اتصالات مکانیکی که قصد معرفی آن‌ها را داریم، کوپلینگ‌های فشاری هستند. این نوع اتصالات مکانیکی معمولاً شامل بدنه، مهره فشاری رزوه‌شده، رینگ یا اورینگ ضد نشتی الاستومری، یک لایی فلزی و در بعضی مواقع یک رینگ لوله‌گیر هستند. رینگ‌های ضد نشتی و لوله‌گیر موقع فشرده‌شدن دور لوله را به شکل مستحکمی می‌گیرند تا نوعی عایق بدون درز و تحت فشار ایجاد شود. شما میتوانید برای آشنایی با تفاوت لوله درزدار و بدون درز مقاله مرتبط با این موضوع را در همین سایت مطالعه فرمایید.

در بیشتر کوپلینگ‌های فشاری، کمی مقاومت در برابر بیرون کشیده‌شدن دیده می‌شود که از میزان تنش تسلیم لوله‌های پلی‌اتیلن بالاتر است. از این رو باید  برای ثابت نگه‌داشتن دیواره داخلی لوله پلی اتیلن، در موقعیت زیر رینگ، از لایی فلزی استفاده شود. وجود لایی فلزی در اغلب کاربردها برای جلوگیری از خمش لوله اهمیت بسیار زیادی دارد.

اجزای کوپلینگ‌های مکانیکی فشاری

اتصالات کوپلینگ فشاری را می‌توان در شبکه انتقال آب و گاز با ابعاد 2 اینچ در مقیاس IPS یا پایین‌تر مشاهده کرد. یکی از مواردی که در روش اتصال لوله پلی اتیلن با کوپلینگ فشاری اهمیت دارد، نوع کوپلینگ است. به طور کلی 3 نوع اتصالات کوپلینگ فشاری در بازار وجود دارد:

• اتصالات کوپلینگ فشاری که صرفاً عایق‌بندی اتصال را تأمین می‌کنند.
• اتصالات کوپلینگ فشاری که عایق‌بندی به همراه مقداری مهار در برابر بیرون کشیده‌شدن را فراهم می‌کنند.
• اتصالات کوپلینگ فشاری که سببِ عایق‌بندی کامل با مهار کامل در برابر بیرون کشیده شدن می‌شوند.

بیشتر بخوانید: تست فشار لوله پلی اتیلن 

2-اتصالات مکانیکی پلی اتیلن از نوع خنجری یا پیوندی

درنحوه اتصال لوله های پلاستیکی با اتصالات مکانیکی خنجری یا پیوندی، از یک عایق الاستومری مانند اورینگ استفاده می‌شود. همچنین برای ایجاد عایق‌بندی مطلوب، لازم است یک ابزار لوله‌گیر به کار رود. این ابزار در ایجاد قابلیت مقاومت در برابر بیرون کشیده‌شدن لوله نیز نقشی اساسی ایفا می‌کند. بسیاری از کارشناسان و متخصصین معتقدند که در فرایند اتصال مکانیکی با اتصالات خنجری باید از لایی فلزی نیز استفاده نمود. روش بستن اتصالات لوله پلی اتیلن در این حالت به ترتیب زیر است:

• آماده‌سازی سر لوله‌ها توسط اپراتور
• علامت‌گذاری عمق پیوند روی لوله
• اصطلاحاً «خنجر زدن» لوله تا عمق مشخص شده برای قرارگیری اتصال مورد نظر

لازم به ذکر است که این  دسته از اتصالات مکانیکی پلی اتیلن در ابعادی 0.5 اینچ در مقیاس CTS تا 2 اینچ در مقیاس IPS در بازار وجود دارند و برای تولید این محصولات از الزامات استاندارد  ASTM D2513(2) استفاده می‌شود. برای حصول اتصال بدون نشتی و باکیفیت که عایق‌بندی کامل و مهار بیرون کشیده‌شدن را در پی داشته باشد، به این استاندارد مراجعه فرمایید.

اجزای اتصالات مکانیکی خنجری

3-اتصالات پیچی پلی اتیلن

یکی از متداول‌ترین انواع اتصالات مکانیکی پلی اتیلن، اتصالات پیچی هستند که تاکنون در انواع و اقسام فراوانی به بازار عرضه شده‌اند. این نوع اتصالات نه‌تنها برای اتصال لوله و اتصالات پلی‌اتیلنی به یکدیگر استفاده می‌شوند، بلکه برای اتصال پلی‌اتیلن با سایر انواع لوله‌ها مانند لوله‌های PVC، فولادی و چدنی نیز به کار می‌روند. البته برای این کاربرد، محدودیت ابعادی 1.25 اینچ به بالا در مقیاس IPS وجود دارد. اساس کار اتصالات پیچی به این شکل است که نقطه اتصال با فشردن یک گسکت الاستومری حول انتهای هر یک از دو طرف لوله پدید می‌آید.

در این روش اتصال لوله پلی اتیلن، ابتدا گسکت به دلیل تنگ‌تر شدن کمربند به دیواره خارجی لوله فشار وارد می‌کند و نوعی عایق فشاری پدید می‌آورد. این حلقه لوله‌گیر در برابر بیرون کشیده‌شدن لوله نوعی مقاومت بهینه ایجاد می‌کند که از استحکام تسلیم لوله پلی‌اتیلن مقداری بالاتر دارد. در این نوع اتصال، بیشتر کارشناسان بر این موضوع اتفاق‌نظر دارند که به‌کارگیری حلقه لوله‌گیر اختیاری است. همچنین، زمانی که لوله پلی‌اتیلن تحت فشار قرار بگیرد، به سبب ایجاد «اثر پواسون» قطر لوله کمی بیشتر شده و همین موضوع سبب رخ‌دادن پدیدۀ کوتاه‌شدگی لوله می‌شود.

خریداران و کارفرمایان عزیز توجه نمایند که اگر مجموع کوتاه‌شدگی زیادتر از حد نرمال باشد، مطمئناً سبب جداشدن اتصالات مکانیکی خواهد شد. بحث کوتاه‌شدگی یکی از چالش‌برانگیزترین مسائلی است که در فرایند اتصال لوله پلی‌اتیلن به لوله آهنی چقرمه باید به آن دقت نمود. البته جای نگرانی وجود ندارد. در چنین شرایطی، باید با نصب مهارهای خارجی و ابزارهای لوله گیر مثل نصب قلاب در خط لوله، از جداشدن اتصالات مکانیکی جلوگیری به عمل آورد.

4-اتصالات فلنجی

فلنج‌ها نیز از جمله اتصالات مکانیکی پرکاربرد پلی اتیلن هستند که معمولاً در خطوط لوله آبرسانی با هدف تغییر مسیر یا تغییر قطر لوله به کار می‌روند. در اکثر مواقع برای تولید فلنج‌ها از فرایند ماشین‌کاری یا قالب‌گیری استفاده می‌شود. نکته‌ای که در بحث نحوه اتصال لوله های پلاستیکی با فلنج وجود دارد و تا حدود زیادی باعث محبوبیت این اتصالات شده، نصب و جداسازی راحت آن است. البته در کنار جداسازی آسان، این محصولات اتصال بسیار مقاومی پدید می‌آورند. از پرکاربردترین اتصالات فلنجی پلی اتیلن می‌توان فلنج جوشی پلی اتیلن، فلنج کور پلی اتیلن و فلنج‌های سوراخ‌دار پلی اتیلن را نام برد.

معمولاً روش اتصال لوله های پلی اتیلن با استفاده از فلنج به این صورت است که برای شروع یک رینگ فلزی بین دو فلنج قرار گرفته و سپس فلنج پلی اتیلن با به‌کارگیری دستگاه جوش لب به لب به لوله پلی اتیلن جوش داده می‌شود. برای شکل‌دهی این اتصال می‌توان از دستگاه‌های جوش بات فیوژن دستی و هیدرولیکی استفاده کرد. لازم به ذکر است که حتماً باید میان دو لوله از یک واشر پلاستیکی استفاده نمود تا آب‌بندی لازم و جلوگیری از نشتی حاصل شود. در پایان، دو لوله با استفاده از پیچ و مهره به یکدیگر متصل می‌گردند.

علاوه بر فلنج جوشی، فلنج‌های مکانیکی هم در بازار وجود دارند که در ساخت آن‌ها از ترکیبی از اتصالات پیچی در یک سر و اتصال فلنج دار در سر دیگر استفاده شده است. شما با استفاده از این نوع اتصالات می‌توانید از یک اتصال یا شیر فلکه فلنجی به انتهای ساده لوله پلی اتیلن، اتصال ایجاد نمایید.

سطح مقطع طولی محل اتصال دو لوله توسط فلنج

معمولاً اتصال فلنجی و مدل کوتاه‌تر آن «ته‌زبانه» به نحوی تولید شده‌اند که یک طرف آن‌ها با ابعاد لوله پلی‌اتیلن یکسان بوده و برای جوش لب به لب طراحی شده است. سمت دیگر آن به شکل فلنجی ساخته‌شده که سبب ایجاد نگهدارندگی ساختاری و حذف نیاز به لایی فلزی می‌گردد.

برای  شناخت کامل انواع فلنج و راهنمای استفاده از آن این مقاله در سایت آبانگاه صنعت باران مطالعه بفرمائید.

تصویری از ته‌زبانه از جنس پلی‌اتیلن به همراه حلقه پشتیبان

یک سری دستورالعمل‌های کلی برای اتصال فلنج ارائه شده است که در ادامه به معرفی آن‌ها می‌پردازیم:

• حلقه فلزی باید با فاصله مناسبی از سر لوله به درون لوله رانده شود. به‌طوری که از تداخلش با عملکرد تجهیزات جوش لب به لب جلوگیری به عمل آید.
• اگر از ته زبانه، استفاده می‌کنید، ابتدا یک تکه لوله پلی‌اتیلن کوتاه را به سر لوله‌ایِ ته زبانه جوش دهید. این اتصال با جوش لب به لب انجام می‌گیرد. البته اگر از «پایه فلنج» استفاده می‌شود، غالباً سر هم اندازه لوله پلی‌اتیلن به اندازه کافی بلند طراحی شده و انجام این توصیه ضرورت چندانی ندارد.
• به منظور حرکت آسان حلقه پشتیبان و رسیدن به پشت فلنج، لبه‌های جوش را بزدایید.
• بست‌های فلنج و همچنین پیچ و مهره را به شکلی نصب و محکم نمایید که لبه‌های فلزی و پلی‌اتیلنی فلنج را به صورت هم سطح و برابر بکشند. اگر می‌خواهید دو قطعه لوله را به سمت هم بکشید، سفت کردن فلنج فایده‌ای ندارد.
• توجه کنید که در روش اتصال لوله پلی اتیلن با فلنج، اگر فشار پایین در حد psi 80 و کمتر مدنظر است، نیازی به نصب گسکت نیست.
• بستن فلنج‌ها به شکل غیر هم‌راستا باعث ایجاد نشتی و نقص‌های جبران‌ناپذیری می‌شود. بنابراین حتماً به هم‌راستا بودن فلنج دقت نمایید.
• انواع فلنج‌های روزمینی (که بالای زمین قرار می‌گیرند)، باید برای اجتناب از تنش‌های خمشی، به‌خوبی و با تجهیزات مناسب تحت محافظت قرار گیرند.
• برای نصب اتصالات فلنجی زیرزمینی به دستگاه‌های سنگین مثل شیرفلکه‌ها، شیر آتش‌نشانی یا لوله‌های فلزی، از نگهدارنده مستحکم ذکر شده در الزامات صنعتی استفاده نمایید.
• حتماً هر پیچ را بر اساس الگو و میزان گشتاور ذکرشده توسط استاندارد یا کارخانه سازنده فلنج، تا حد ممکن سفت نمایید.
• اگر به دنبال نحوه اتصال لوله پلی اتیلن به لوله سفید هستید، بهترین راه برای این کار استفاده از فلنج است.

روش اتصال لوله پلی اتیلن با رابط‌های مکانیکی به دلیل سادگی و سرعت بالایی که دارد، محبوبیت زیادی کسب کرده است. بسیاری از اتصالات مکانیکی که پیش‌تر ذکر کردیم، به‌سادگی، با سرعتی مطلوب و بدون نیاز به دستگاه جوش نصب می‌شوند.

جمع‌بندی

اتصال صحیح لوله‌های پلی اتیلن به یکدیگر راندمان سیستم لوله‌کشی را تا حد زیادی افزایش خواهد داد. همان‌طور که می‌دانید، هرگونه ترک یا نشتی در اتصالات می‌تواند باعث کاهش فشار سیال، هدررفت سیال و همچنین دیگر خطرات فاجعه‌بار انسانی و زیست‌محیطی شود. به همین دلیل، آگاهی از بهترین روش اتصال لوله پلی اتیلن برای هر کاربرد، راندمان سیستم را تضمین کرده و از خطرات آینده جلوگیری می‌کند.

ما در این مقاله سعی کردیم انواع روش‌های اتصال لوله پلی اتیلن را بررسی کنیم. دیدیم که لوله‌ها و اتصالات پلی‌اتیلنی توسط دو فرایند اصلی جوشکاری گرمایی(Thermal welding) یا اتصالات مکانیکی به هم متصل می‌شوند و هر یک از این فرایندها، انواع مختلفی دارند. در صورتی که در ارتباط با مباحث مطرح شده در این مقاله یا به طور کلی، نحوه اتصال لوله پلی اتیلن به لوله سفید سؤال یا ابهامی دارید، می‌توانید با ما تماس بگیرید و از خدمات مشاوره رایگان آبانگاه صنعت باران استفاده نمایید.همچنین جهت اطلاع از کابرد لوله مانیسمان و خرید این محصول با کارشناسان آبانگاه صنعت باران تماس بگیرید.

معرفی شرکت آبانگاه صنعت باران

آبانگاه صنعت باران با بیش از یک دهه تجربه در فروش اتصالات پلی اتیلن با تنوع ابعادی بالا، آماده است این محصولات را با بهترین کیفیت ممکن در اختیار خریداران محترم قرار دهد. پیشنهاد میکنیم پس از تحقیق و مشورت با کارشناسان ما، بهترین گزینۀ ممکن برای پروژۀ خود را انتخاب نمایند. تمامی محصولات آبانگاه با تکیه بر تکنولوژی روز دنیا و بهره‌گیری از باکیفیت‌ترین مواد اولیه تولید می‌شود و با بهترین قیمت روز در اختیار کارفرمایان و پیمانکاران محترم قرار می‌گیرند.